16-04-08

westerse zen

 

Deze keer wil ik de lezers even een stukje vertaling uit een Amerikaans artikel aanbieden, getiteld :  "Adyashanti and westernized Zen".

Het artikel gaat over de verschillen tussen het traditionele zen onderwijs en de manier waarop dit gebeurt door moderne leraren, zoals Adya, die deze traditie doorbreken.

De schrijver van het artikel begint als volgt :

" De eerste keer dat ik naar de zen-leraar Adyashanti ging, bracht ik een kussen mee voor de Zazen-meditatie .(dit is het mediteren in halve of hele lotus-houding) 

Immers,  bij een intensieve tweedaagse zou men verwachten dat er heel wat gemediteerd wordt.  Maar toen ik ter plaatse kwam, vond deze bijeenkomst niet plaats in een traditionele meditatie-hal, maar in een kleine kapel, met stoelen op een rij en  een podium waarop een microfoon en een fles water stond. Sommige mensen die voor mij aangekomen waren, zaten met de ogen toe, blijkbaar mediterend, en anderen waren zachtjes aan het praten of zaten gewoon en wachtten.  Wat uit mijn lood geslagen, vroeg ik mezelf : "wat is dit?"

Stijl van Lesgeven

Adyashanti is geen monnik, maar een leek : hij is getrouwd.  Hij draagt geen speciale kledij als hij satsang geeft.  

Een satsang duurt ongeveer twee uren.  Men start met een korte periode van stilte - ongeveer 10 minuten . 

Daarna spreekt hij ongeveer een uur, waarbij hij nooit notities gebruikt.  Zijn voordracht draait meestal thematisch rond hetzelfde -  de nadruk ligt op ontwaken en het belichamen van dit ontwaakt-zijn. Toch is het elke keer anders en het lijkt  wel "uit de losse pols" te komen.

(Als illustratie hierbij enkele titels van zijn satsang-voordrachten :)

*  Life without a story 

 * The unconditioned

*  Stillness

*  Dance your Dance 

 * Leaping beyond all fear 

* The presence of being

* The cause of suffering

Zijn taal is erg "down to earth" en persoonlijk, waarbij hij heel vaak zijn persoonlijke ervaringen meedeelt.  Het is een erg intieme manier van communiceren en vaak ook humoristisch.

Het is maar af en toe dat hij refereert naar bepaalde boeddhistische leringen en hij gebruikt ook verhalen en zegswijzen uit andere religieuze bronnen zoals de Vedanta en de Christelijke geschriften en mystieken.

Ter illustratie : Adya citeert af en toe "zijn favoriete verlichte priester" : Anthony De Mello : de maker van korte maar krachtige wijze verhaaltjes die ook in verschillende bundels gepubliceerd zijn.  Ook Meister Eckhart, en de Indische grootheden Ramana en Nisargadatta worden genoemd en geciteerd.

Na zijn voordracht zijn er mensen die hun hand opsteken wanneer ze met hem willen spreken en hij selecteert dan iemand uit het publiek om mee vooraan te komen.  De geselecteerde personen stellen vragen, praten over problemen of over wat op hun lever ligt. Adyashanti  antwoordt door met hen in dialoog te gaan op een manier die een toehoorder beschreef als erg gelijkend op een private  "dokusan" *

(dokusan : Een persoonlijk gesprek waarin de roshi (zen-leraar) zijn leerling test, gewoonlijk gedurende een sesshin (intensieve oefen-periode)

Dokusan - ruimte - afbeelding, in de traditionele zen-stijl.

.

De commentaren zijn gesloten.