30-04-08

ego

 

Beste !

een fragmentje uit het boek "Dansende Leegte" van Adyashanti.

"   (...) Ego is een beweging.  Het is een werkwoord.  Het is niet iets statisch.  Het is de na-de-feiten-beweging van het denken dat altijd wil worden. Met andere woorden, ego's bevinden zich altijd op het pad.  Ze gaan het pad van de psychologie, het spirituele pad, het pad om meer geld of een betere auto te krijgen. 

Dat gevoel van "ik" is altijd bezig met worden, altijd aan het bewegen, altijd iets aan het bereiken.  Of het doet het tegenovergestelde - het beweegt achteruit, het verwerpt, het ontkent.  Om op gang te kunnen blijven heeft dit werkwoord dus beweging nodig.  Daarom doet het werkwoord - laten we het "egoën" noemen - niets als we niet bezig zijn met worden.  Zodra een werkwoord stistaat is het geen werkwoord meer.  Zodra je niet meer hardloopt, is er niet zoiets als hardlopen - het is weg ; er gebeurt niets.  Dit ego-gevoel moet blijven bewegen, omdat het verdwijnt zodra het stilstaat, zoals hardlopen verdwijnt als je voeten stilstaan.

Wanneer we dit echt tot ons laten doordringen en inzien dat er geen ego is, alleen egoën, zien we wat het ego werkelijk is.  Daardoor komt er vanzelf een eind aan het najagen of het afkeren van iets.  Dit stoppen moet rustig gebeuren en op een heel natuurlijke wijze, want als we proberen te stoppen, dan hebben we die beweging weer.   (...) "

 

27-04-08

realiteit

Beste !

in deze moderne tijden krijgen steeds meer mensen een glimp van een andere realiteit, van een ontwaakt-zijn... 

Dit kan spontaan en ongevraagd komen, maar soms ook na lange training... 

Voor de éne is het een heel erg ingrijpende, sensationele ervaring, (met een licht-show erbij Knipoog ) , maar het kan ook in een mildere vorm voorkomen. 

Alleszins is het een ervaring die het perspectief op het leven volledig verandert.

In de twaalf jaar dat de spirituele leraar Adyashanti lesgeeft, heeft hij vele van deze mensen ontmoet.

Een flink deel van zijn onderwijs gaat over : wat gebeurt er na deze eerste keer dat iemand een ervaring van ontwaken heeft.

Want, bij de meeste mensen is dit ontwaken niet blijvend.  Men kan het vergelijken met een camera-lens, die even opengaat en daarna terug sluit.  Even ziet iemand dat hij niet deze persoon is in dit lichaam, maar iets wat niet te beschrijven valt. Dit creeërt opeens een enorme openheid en ruimte in de menselijke geest.  Maar dit ultieme zien kan terug verdwijnen wanneer de denkende geest, het centrum  terug zijn oude positie inneemt.   Ook al sluit deze camera-lens weer ... helemaal zal ze niet meer kunnen sluiten.

De levensfase van dit eerste ontwaken tot een blijvende staat is een moeilijk proces, waarin vele spirituele valkuilen schuilen.  Er is nu een reeks Audio-CD's beschikbaar van Adyashanti, "The End of Your World", - uitgegeven bij Soundstrue - waarin het vooral gaat over deze periode.  Ook op zijn Audio-CD's "Enlightenment Unfolding"  praat Adya hierover op een heldere manier.

Hierover de komende dagen telkens een kort stukje.

26-04-08

inspiratie

 

Beste !

vandaag een klein citaat uit het schitterende boek "Dansende Leegte" van Adyashanti.

"Er is een heel eenvoudig recept om gelukkig te zijn.  Laat gewoon de eis, die je aan dit moment stelt, varen.  Telkens wanneer je een eis stelt aan het moment om jou iets te geven, of iets weg te nemen, is er lijden.  Je eisen houden je vastgeketend aan de droomstaat van de geconditioneerde geest.  Het probleem is dat wanneer er eisen zijn, jou volledig ontgaat wat er nu is".

22-04-08

 

Dag !

What is enlightenment ?

hoe denken de nieuwe - door zen-geïnspireerde - leraren daarover ?

Hierbij een fragmentje van Adyashanti :

 

20-04-08

verdeeldheid

 

 Beste lezers,

vandaag een fragmentje uit een interview van met Stephen Bodian.

Stephen is de schrijver van het boek "Mediteren voor dummies" en hij heeft ook meegewerkt aan "Boeddhisme voor dummies".  Hij is een goede vriend en leerling van Adya.

 

.

.

.

.
.

.

.

.

Stephen : "kan je iets meer zeggen over wat je bedoelt met "innerlijke verdeeldheid ?"

Adya : de meeste mensen brengen hun leven door in een constante strijd tussen tegenstelde krachten :

*  wat ze denken te moeten doen, tegenover wat ze aan het doen zijn ;

 * welke gevoel ze over zichzelf hebben, tegenover hoe ze zich voelen ;

*  hebben ze gelijk of ongelijk ?  mogen ze er zijn of zijn ze het niet waard ?

Het afgezonderde zelf is maar een opeenhoping van al deze tegengestelde krachten.  Wanneer dit zelf wegvalt, zal de innerlijke verdeeldheid mee verdwijnen. 

Nu, ik kan niet zeggen dat ik nooit een fout maak, want in deze menselijke wereld wil verlichting niet zeggen dat we dan alles feilloos gaan doen.  Wat er echter wel gebeurt, is dat de persoonlijke motivatie verdwijnt.  

Pas na het ontwaken realiseren we ons, dat haast alles wat we deden een persoonlijke drijfveer had, - van 's morgens opstaan  tot naar het werk gaan, tot een relatie hebben, tot het najagen van onze verlangens en interesses.

.

.

.

.

.

.

.

Wanneer het afgezonderde zelf afwezig is, is de motivatie om iets te doen geen persoonlijke aangelegenheid.  Het leven zelf is dan onze drijvende kracht. Wanneer de persoonlijke drijfveer er niet meer is, komt ons ware zelf naar boven, dat zich in de menselijke wereld zal manifesteren als liefde of mededogen. Geen mededogen dat we dienen te beoefenen omdat dat zogezegd zou moeten, maar een mededogen dat spontaan opborrelt uit onze onverdeelde staat. "

Uit een interview met Stephen Bodian

19-04-08

cartoon

Beste !

Onderstaande cartoon maakt  op een plezierige manier duidelijk  wat de nieuwe lichting spirituele leraren, zoals Adyashanti, ook onderwijzen..

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"het is als iemand die aan het lopen is ...,

en je vraagt hem : " wat ben je zo aan het rennen ?"

hij antwoordt : "  .... ik ren rond om te weten te komen wat "rust " is ..."

( ... )

waarom ren je dan rond en waarom stop je dan niet ?

(vrij naar een publiek gesprek van Adyashanti)

nog een citaat, een van de velen van Adya over dit onderwerp

:

" Just for a moment,

don't try to go from point A to point B.

Let yourself just be here.

Let yourself stop becoming more,

or better, or different. "

uit : "My Secret is Silence"

Adyashanti

 

 

18-04-08

speciale ervaringen jeugd (bis)

Dag lezer !

Hier het vervolg op de post van gisteren.

de nieuwe lichting - door zen geïnspireerde - spirituele leraren zoals Adyashanti relativeren heel erg het belang van spirituele of mystieke ervaringen en zij waarschuwen zelfs voor de gevaren ervan (verslaving, vastzitten in de ervaring ... etc... hierover in een latere post meer)

toch vertelt Adya regelmatig over persoonlijke ervaringen.

Hierna nog een fragment dat Adya vertelt over een speciale ervaring die hij had op de lagere school :

" Het eerste bezoek - het meest ingrijpende bezoek eigenlijk - vond plaats toen ik nog maar op de lagere school zat.  Ik bevond me op het schoolplein waar ik altijd graag bij het klimrek speelde en waar ik het fijn vond.

En ik stond stil bij het begin van het plein en keek naar al die kinderen die speelden op de grasvelden erachter.  Plotseling leek het of iets dit kind volkomen opzij duwde en er iets onmetelijk groots door me heen keek.  En toen kwam die gedachte in mijn geest ... of ergens kwam de gedachte vandaan : we hebben het kind opzij geduwd.  Ik bevond me helemaal aan de buitenkant van dit bewustzijn, volledig opzij geduwd.  En het was alsof ik met die andere ogen keek... de enige manier waarop ik het nu kan beschrijven is dat het was alsof ik door de ogen van de eeuwigheid keek.

Er keek iets dat de indruk maakte heel oud, maar tegelijkertijd heel jong en onschuldig te zijn.  En ik keek naar buiten en het eerst wat ik me realiseerde was dat niemand op dit hele schoolplein - leraren en kinderen - op dezelfde manier keek.  En ik had ook nooit eerder zo gekeken.  Het was werkelijk zeer opzienbarend.  Het beangstigde me niet, maar het was heel onthutsend.  Dat duurde een tijdje, waarschijnlijk de rest van de dag.

Vraag : "je was ongeveer vijf of zes jaar ?"

Adya : ik denk dat ik in de derde klas zat.  Waarschijnlijk was ik acht of negen, denk ik zo.

Vraag : " en hoe zie je "zo'n dag" nu ?

Adya :  Nu ?  Ik zou het een voorproef noemen.  Een voorproef van iets dat zou komen en dat ook kwam, iets dat veel belangrijker zou zijn.  Die dagen waren als voorproeven, voorproeven van ontwaken, flitsen van bepaalde aspecten van bewustzijn. "

Interview :

uit : Dansende Leegte