16-05-08

persperctief

Beste,

in een bijeenkomst van enkele maanden geleden, sprak de spirituele leraar Adyashanti over "perspectieven" en de manier waarop mensen meestal tegen de dingen aankijken.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.

Hij was in een ziekenhuis om zijn gebroken vinger te laten verzorgen en terwijl de artsen hiermee bezig waren, keek Adya rond in de zaal waar verschillende zieken en verplegenden aanwezig waren.

Het viel hem op dat sommigen hun perspectief vernauwd hadden tot "hun probleem" (bv. een breuk) en dat dit het enige was wat zijn konden waarnemen en dat zij zich bijgevolg ook slecht voelden.  Bij de mensen die verzorging nodig hadden was dit meestal het geval.

Hij merkte ook dat de verplegenden een ander perspectief hadden : zij hielden een ruim perspectief en hadden hun zienswijze niet vernauwd, maar waren gewoon bezig met te doen wat ze moesten doen. Zij waren meestal niet ongelukkig.

De vraag die Adya daarop stelde : kunnen wij ook ons perspectief ruim en open houden, en onze zienswijze niet laten vernauwen ?  Als we geconfronteerd worden met een probleem, bv. op het werk hebben we een taak vergeten te doen en dit heeft onprettige gevolgen :

* zal ons perspectief de komende uren, dagen zodanig vernauwen dat we enkel nog bezig zijn met dat probleem en dat we in onze geest bijvoobeeld allerlei argumenten en tegenargumenten verzamelen, een schuldgevoel creëren etc...

* Als we op dit incidentje terugkijken binnen 10 jaar, wordt het o zo onbelangrijk, dus waarom zouden wij op het ogenblik dat het zich voordoet, ons beperken tot een "tunnel-visie", enkel gericht op dit probleem ?

(vrij naar een satsang van Adyashanti)

De commentaren zijn gesloten.