31-07-08

wakker worden

Beste !

Op het moment dat je 's morgens wakker wordt, gebeurt er iets vreemds : op enkele ogenblikken bouw je jezelf en je hele wereld terug op, vanuit het niets :  je zegt in jezelf :  "  het is vandaag donderdag, ... ik moet dit en dat nog doen vandaag ... " etc..

En je wordt je bewust van je leefwereld en de mensen rondom je. Je weet weer wie je bent ... (of  tenminste : je denkt weer te weten wie je bent).

Je denkende geest neemt opnieuw zijn plaats in, neemt de ruimtelijkheid en openheid van het bewustzijn terug over.  Het is verbazend hoe snel jouw denkende geest die leegte kan opvullen.

Door deze denkprocessen  's morgens bevestig je voor jezelf je identiteit, je overtuigingen, je irritaties,  de beelden die je gevormd hebt over jezelf en de rest van de wereld.

Is het mogelijk om je bewustzijn niet onmiddellijk op te vullen  ? Om deze ruimtelijkheid en openheid niet onmiddellijk te laten overgroeien.... maar doorzichtig te houden.

Zou dit niet het begin zijn van vrijheid ? het terugwinnen van vrijheid uit de gevangenis van identificerend denken ?

Wat gebeurt er als je 's morgens merkt dat de denkende geest zijn plaats inneemt :  wat, als je er geen weerstand tegen opwekt, maar er ook niet in meegaat  ?   je merkt en observeert gewoon dat er gedachten opkomen die je terugvoeren naar je persoon en je persoonlijkheid.  En je ziet in, je realiseert je dat deze gedachten eigenlijk niet bepalen wie of wat je werkelijk bent en je ziet de relativiteit er van in.  Je verbaast je er over dat deze gedachten je in een kooi van je eigen denken steken.

Natuurlijk komen er gedachten op en dat mag, maar ze plakken niet aan je en ze hebben geen macht over jou (bv. om je mee te voeren in een bepaalde stemming)

Je ziet dan dat er iets in je is,  dat wat je echt bent,  wat niet geraakt of gedefinieerd wordt door de denkende geest.

Kan je leven in het "niet-weten" ... in het open-laten en niet-invullen van wat je heel je leven al gedefinieerd hebt en geweten hebt. En van daaruit leven ?  Het is een constant loslaten en niet-weten.

De commentaren zijn gesloten.