31-07-08

wakker worden

Beste !

Op het moment dat je 's morgens wakker wordt, gebeurt er iets vreemds : op enkele ogenblikken bouw je jezelf en je hele wereld terug op, vanuit het niets :  je zegt in jezelf :  "  het is vandaag donderdag, ... ik moet dit en dat nog doen vandaag ... " etc..

En je wordt je bewust van je leefwereld en de mensen rondom je. Je weet weer wie je bent ... (of  tenminste : je denkt weer te weten wie je bent).

Je denkende geest neemt opnieuw zijn plaats in, neemt de ruimtelijkheid en openheid van het bewustzijn terug over.  Het is verbazend hoe snel jouw denkende geest die leegte kan opvullen.

Door deze denkprocessen  's morgens bevestig je voor jezelf je identiteit, je overtuigingen, je irritaties,  de beelden die je gevormd hebt over jezelf en de rest van de wereld.

Is het mogelijk om je bewustzijn niet onmiddellijk op te vullen  ? Om deze ruimtelijkheid en openheid niet onmiddellijk te laten overgroeien.... maar doorzichtig te houden.

Zou dit niet het begin zijn van vrijheid ? het terugwinnen van vrijheid uit de gevangenis van identificerend denken ?

Wat gebeurt er als je 's morgens merkt dat de denkende geest zijn plaats inneemt :  wat, als je er geen weerstand tegen opwekt, maar er ook niet in meegaat  ?   je merkt en observeert gewoon dat er gedachten opkomen die je terugvoeren naar je persoon en je persoonlijkheid.  En je ziet in, je realiseert je dat deze gedachten eigenlijk niet bepalen wie of wat je werkelijk bent en je ziet de relativiteit er van in.  Je verbaast je er over dat deze gedachten je in een kooi van je eigen denken steken.

Natuurlijk komen er gedachten op en dat mag, maar ze plakken niet aan je en ze hebben geen macht over jou (bv. om je mee te voeren in een bepaalde stemming)

Je ziet dan dat er iets in je is,  dat wat je echt bent,  wat niet geraakt of gedefinieerd wordt door de denkende geest.

Kan je leven in het "niet-weten" ... in het open-laten en niet-invullen van wat je heel je leven al gedefinieerd hebt en geweten hebt. En van daaruit leven ?  Het is een constant loslaten en niet-weten.

05-07-08

verwijzing

Beste,

 Vandaag zou ik willen verwijzen naar een zeer waardevolle tekst over meditatie, die tot de kern van de zaak gaat .... het is van de hand van de Nederlander Rob Ek en staat op zijn blog over non-dualiteit en Advaita :

http://inzichten.blogspot.com/

zeer de moeite waard !

woorden

Arvis Justi is de eerste en belangrijkste leraar geweest van de eigentijdse spirituele leraar Adyashanti.  Zij komt uit de Zen-traditie van Taizan Maezumi Roshi.  Zij  zei twintig jaar geleden iets wat hem tot op heden is bij gebleven.

Arvis : " dit onderwijs, spiritualiteit, de essentie ervan  ... het kan zo makkelijk vervallen in gepraat en woorden ... "

Het is wel een beetje pijnlijk grappig om in deze blog dus ook te vervallen in woorden ...

Wat willen Ady en Arvis zeggen ? Misschien gaat de essentie van spiritualiteit wel verloren op het ogenblik dat de denkende geest weer op het toneel verschijnt. (dit wil nu ook weer niet zeggen dat we ons gezond verstand en weldenken moeten achterlaten wanneer we met deze dingen bezig zijn)

Als de denkende geest de controle overneemt, dan zal hij doen wat hij graag doet : aannemen dat hij het begrepen heeft en er een mooi concept van maken : bij voorbeeld het ene onderwijs gaan vergelijken met het andere en zien wat ze gemeen hebben.  Het spelletje van objectiveren en conceptualizeren is bezig.

.

Dit  intelectueel begrijpen van een spiritueel onderwijs kan in de plaats komen van waar het eigenlijk om gaat  : waar wijst dit onderwijs naar ? waar verwijzen deze woorden naar ? 

" Het is een vinger die wijst naar de maan " luidt de gekende Zen-spreuk.

Dus de woorden zijn richtingwijzers naar "wat je in essentie bent" : dit pure bewustzijn, dit "wat-er-is".

03-07-08

eenvoudig

Beste,

Even een bericht over de  video " The Simplest Thing",  van de eigentijdse spirituele leraar Adyashanti.

Wat Adya hier wil overbrengen : wat is het voor ons toch moeilijk om te blijven bij wat eenvoudig is, bij het eenvoudigste wat er is ...

Of zoiets als  " het is niet simpel om eenvoudig te blijven" ...

De denkende geest kan die eenvoud moeilijk verdragen : hij wil actief zijn, op het voorplan blijven, de controle houden, nieuwe dingen ontdekken. 

Zo zitten we nu eenmaal in elkaar en onze wereld gaat ook steeds sneller :  de mens van 2008 doet veel meer zintuiglijke indrukken op dan die van 1970 ...

Adya heeft als voorbeeld ook de film : de shots die afgewisseld worden gaan nu van de hak-op-de-tak, in een hels tempo, terwijl een oude film uit de jaren vijftig heel erg wennen is voor ons, door het veel tragere tempo.

Ook op het gebied van spiritueel onderwijs is er een grote vraag naar nieuwe theorieën, naar een geheime leer, naar iets wat ons onderscheidt van de "gewone" andere mensen...  Dus gaat de spirituele zoeker bijvoorbeeld eerst boeken lezen over de zeven chakra's om  daarna te ontdekken dat er eigenlijk dertien of meer te vinden zijn.  Terwijl het antwoord ligt in "stop !"

Zou het kunnen dat de denkende geest gewoon wat bang is van die onbeschrijflijke leegte die wordt aangevoeld wanneer er die eenvoud en rust is ? 

Het is alsof de denkende geest plots beseft  dat er een onpeilbaar diepe afgrond loert die dichterbij komt en dat hij zo snel mogelijk daar vandaan wil ?