03-08-08

be-grijpen

Beste,

Wat houdt de overgrote deel van de mensheid in zijn greep ?

Het antwoord zit al verborgen in de vraag ;-)    Inderdaad : "grijpen" is een onderliggende energie, een kracht die bij haast elke handeling van de mens.

Ons ego, onze denkende geest, heeft constant impulsen nodig, nieuwe ervaringen, speciale momenten die kunnen gekoesterd en vastgehouden worden.  Onze huidige wereld stimuleert het graaien, klauwen, pakken ...

Zelfs als wij ons richten naar iets wat dit ego-denken kan overstijgen, is het moeilijk om los te komen van het grijpen : want, dan komt "be-grijpen"  ...  we hebben een mooi inzicht, en dan gaan wij erover nadenken, om het helemaal te begrijpen ... terwijl elke gedachte het inzicht verder van ons weg duwt.

" Wat zijn wij,  als dit "grijpen" er niet is ...? "

Hier mee "zitten", het meditatief onderzoeken, kan bevrijdend zijn ... maar op voorwaarde dat je deze vraag niet opnieuw vastklampt, er geen antwoorden op formuleert, maar juist in de staat van "niet-grijpen" blijft en dit beleeft.

 

01-08-08

praktisch

Beste,

In een van de bijeenkomsten van Adyashanti heeft deze eigentijdse spirituele leraar het over de veelgestelde vraag  " Hoe ? ".

Bv.  iemand heeft een ervaring van eenheid gehad, maar deze mooie ervaring is niet gebleven.  De reactie en vraag : " Hoe kan ik deze toestand terug bereiken ? "  of  "Wat moet ik doen om in deze staat van zijn te blijven ?".

Adya ontmaskert op eenvoudige wijze deze vraag : "Wie of wat is het die deze ervaring opnieuw wil krijgen ?"  :  de denkende geest, het ego-denken, natuurlijk.

Daarna wordt toch een tip gegeven om in de praktijk iets te doen : in plaats van deze ervaring opnieuw te willen bereiken, de vraag anders stellen :  " what is it that UN-ENLIGHTENS me ? " .... m.a.w.  welke gedachten, welke verlangens, welke overtuigingen in mij houden me in de staat van afzondering, dualiteit en lijden ?"

Een voorbeeldje maakt dit misschien duidelijker :

Iemand heeft een broer in het buitenland en hij denkt dikwijls : " mijn leven zou veel leuker zijn, als mijn broer dichtbij woonde, zodat wij tijd samen zouden kunnen doorbrengen etc...."

Deze gedachte kan je vasthouden in de kooi van "hoe-mijn-leven-er-uit-zou-moeten-zien ",  tegenover  "wat-er-is ".   Deze gedachte maakt dat dit moment niet compleet is, niet helemaal goed.

Wat gebeurt er als je ziet hoe zulke gedachten je binden aan tijd : verleden, toekomst.   De denkende geest kan hierin altijd wel iets vinden wat niet perfect is of was ...(het is een van zijn favoriete bezigheden.)

Wanneer je dit kan inzien, en loslaten,  kom je weer wat dichter bij die eenheids-ervaring, die je kwijtgeraakte, en waar je denkende geest opnieuw achteraan holde...