24-09-08

nog een recensie

Nog een recensie van het boek "Dansende Leegte" van de eigentijdse spirituele leraar Adyashanti :

Medium: Tijdschrift InZicht, mei 2008
Recensent: Danny Senesael 
 
" Adyashanti
werd geboren in Californië in 1962 en kreeg de naam Stephen Gray. Op zin negentiende begon hij zijn zentraining onder leiding van een leerling van Maezumi Roshi en een leerling van Suzuki Roshi. Hij beoefende gedurende vijftien jaar intens zenmeditatie, tot hij op basis van een aantal diepgaande ervaringen zijn ware aard realiseerde. Op uitnodiging van zijn leraar Arvis Justi begon hij daarna onderricht te geven.

Dit lijvige boek is een verzameling van Adya’s lessen, geselecteerd uit honderden dharmalezingen die hij tussen 1996 en 2002 gaf tijdens satsangs, weekendseminars en retraites. Er komen veel thema’s aan bod, waaronder ontwaken, satsang, openheid, onschuld stilte, bewustzijn en vrijheid. Volgens Adya is het doel van zijn onderricht ontwaken uit de droomstaat van afgescheidenheid om de werkelijkheid van het Ene te realiseren. Het gaat erom je bewust te worden van wat je werkelijk bent en dat dan zijn. Ontwaken is het einde van de zoeker, maar het begin van een leven vanuit je ware aard. In het hoofdstuk ‘Ontwaken’ licht hij op fraaie wijze de parabel toe die aangeeft dat het gemakkelijker is voor en kameel om door het oog van een naald te kruipen dan het voor een rijkaard is om in de hemel te komen. Er is maar één ding dat door het oog van de naald kan kruipen en dat is ruimte, je eigen niet-zijn.
Toen Adya een diepe bewustwording ervoer, ontdekte hij drie kenmerken: wijsheid, onschuld en liefde. Bewustwording ontsluit wijsheid, onschuld geeft je het gevoel dat het leven altijd weer nieuw is en de liefde die verschijnt is een liefde voor alles wat er is. Hij ontdekte dat het beter is om je niet op één ding te richten, maar alleen maar aanwezig te zijn, ofwel volledig ontvankelijk te worden. Zo zegt hij: ‘Deze staat van zijn heeft het kenmerk dat zij moeiteloos is. Een rustige geest die door concentratie is bereikt, wordt een doffe geest, niet een vrij geest.’ Adya waarschuwt dat een spirituele zoeker verslaafd kan raken aan spirituele roeservaringen en zo de waarheidsbevinding kan mislopen. De intellectuele component van deze verslaving is het geloof dat als je maar genoeg dergelijke ervaringen hebt, je je voortdurend fantastisch zult voelen. De spirituele roes wordt gevolgd door een spirituele depressie. Het komt erop aan niet meer te verlangen naar dergelijke ervaringen. Vrijheid heeft niets te maken met het laten voortduren van een bepaalde ervaring, omdat de aard van de ervaring bewegen is. Een ander gevaar is het stellen van eisen. Hierover zegt hij: ‘Er is een eenvoudig recept om gelukkig te zijn. Laat gewoon de eis die je aan dit moment stelt varen. Hou op met vrede na te jagen en hou op met liefde na te jagen, en je hart vult zich. De verlichtingservaring is dat er niets hoeft te veranderen.’
Het laatste hoofdstuk bevat een interview met Adya over zijn zoektocht. Deze nieuwe publicatie is direct en eerlijk, vrij van zenjargon, soms confronterend, soms uitnodigend, maar steeds verwijzend naar de essentie. Zijn benadering van bewustwording is niet zozeer gebaseerd op het ontwikkelen van spirituele oefeningen, maar eerder op het ontmantelen van de persoonlijkheid. 
     

De commentaren zijn gesloten.