21-10-08

brief

Beste !

een tijdje geleden las de spirituele leraar Adyashanti tijdens een bijeenkomst een brief voor die hij had ontvangen, van iemand die hij niet kende  :

" Beste Adyashanti,

Ik schrijf deze brief, omdat ik gisteren voor de eerste keer een opname hoorde van een van jouw satsangs.  En ik wil je echt  danken voor alles waar je over sprak.  Het was de satsang waarin je een beschrijving gaf  over de 3 fasen van verliching.

Eerst en vooral wil ik je zeggen hoe goed het is om een leraar te horen spreken over het "proces" dat blijkbaar plaatsheeft na het ontwaken.

Alles wat je beschrijft sprak me erg aan en zoals je zegt :" zo vele leraren spreken enkel over het ontwaken zelf  en misschien over hoe je daar kan geraken ...  dan zijn er nog guru's die enkel vanuit het absolute standpunt spreken : zij zeggen dat ontwaken enkel ontwaken is, of dat er geen ontwaken is en dat er niemand isdie ontwaakt ...

Dit is allemaal erg waardevol en hielp me tot op een punt , zo'n vijf jaar geleden, toen ik zelf ontwaakte en mijzelf plots kende als de stilte, de grote ruimtelijkheid, het pure blijvende bewustzijn ...  Het "ik" was volledig afwezig en er was een verrukking,  enkel stralende leegte bleef achter.

Dit duurde ongeveer 6 maanden en toen werd ik, zoals jij beschrijft, opnieuw naar een normale bewustzijns-toestand toe gedreven.  Niet echt de normale staat van zijn, maar iets tussen de twee in. 

En vanaf  toen had hetgeen ik hoorde op satsang bijna geen enkele zin meer .. wat ik wilde horen was waar ik me nu bevond, wat er nu gebeurde met me en wat ik kon verwachten.  Dit heb ik niet echt gekregen.  Zelfs niet toen ik enkele jaren later naar India ging en Papaji bezocht  die mijn ontwaken bevestigde. (wat was dit een gezegende ervaring !)  Maar hij had niet de tijd om me verder te begeleiden, te meer omdat hij toen al ziek was en geen satsang meer gaf.

Gelukkig was ik eindelijk een beetje in staat om te begrijpen wat er met me gebeurde toen ik Krishnamurti's citaat las : " ontwaken kan je in één ogenblik, maar om "het kleine ik" helemaal te laten oplossen is tijd nodig. "

(...)(Hij kwam nog enkele leringen tegen die aanwijzingen gaven over deze staat van zijn tussen ontwaakt zijn en de gewone staat van zijn...)

Maar geen van deze leringen stelde me uiteindelijk in staat om hieromtrent  innerlijke rust te vinden, tot ik hoorde wat jij beschreef, en daarvoor wil ik je danken.

Het is een terrein vol tegenstellingen  waarin ik terecht ben gekomen.  Maar wat ik me realiseerde  bij het ontwaken is niet veranderd. 

Ten eerste is de onthechting er nog : bij het ontwaken was het als een loskoppelen  : mijn leven viel weg en het kon niet meer vastgeketend worden.

Het was echt als het ontwaken uit een kwade droom en het zien dat dit alles niet echt  is ... dit weten is bij me gebleven.

Ten tweede : de diepe vrede die ik ervaarde, is een constante en is nog altijd bij me.  Zij is soms op de voorgrond, soms op de achtergrond, maar ze is altijd hier.

Ten derde is er voor mij niet echt nog "lijden" geweest sinds het ontwaken, toch niet op de manier zoals dat vroeger voorkwam.  Er is soms nog een samentrekken, erg tijdelijk en dit voelt niet lekker, maar ik kan dit niet lijden noemen, het verdwijnt erg snel en laat geen spoor achter.

En ten laatste ben ik dieper en dieper gaan ervaren dat ik zelf niets doe .. alles gebeurt gewoon. "

wordt vervolgd...

20-10-08

automatische piloot

 

een fragmentje uit een recente bijeenkomst van de eigentijdse spirituele leraar Adyashanti  :

"  Je kan als het ware "hier zijn", maar in zekere zin toch niet aanwezig zijn...

Heb je al eens meegemaakt dat je een eindje met de wagen rijdt en opeens besef je : " waar was ik de voorbije 15 minuten ?  hoe ben ik hier geraakt ?   hoe komt het dat ik niet tegen een boom gebotst ben ?  want ik was aan de vakantie van vorige maand aan het denken ...  of ik dacht na over iemand die ik niet zo leuk vind ...  waar zijn die 15 minuten gebleven ?   hoe ben ik hier geraakt ?  wie reed de wagen ?   "

heb je dit gevoel ooit gehad ?

dat is wat ik bedoel dat het mogelijk is om te zijn waar je bent - iets reed met de wagen - gelukkig,maar, anders was je helemaal niet hier geweest... maar eigenlijk toch niet aanwezig te zijn.

Hetzelfde ding dat je hart slaat en je longen ademt, was de auto aan het besturen.  Dus je was hier, maar misschien ook niet .  

Misschien was je in een droom-wereld die je denkende geest bijeen-fantaseerde ?

Ontwaken en verlichting heeft dus in de eerste plaats te maken met  uit die droom komen.   Voordat dit gebeurt  is er misschien  een waarnemen  : "het is een droom".   Want - vergis je niet - die droom is wat wij mensen  algemeen benoemen als "de realiteit".  Het is niet echt, het komt zelfs niet in de buurt van "echt".

Maar dit alles is wat we "echt" noemen en  wij denken en voelen en leven dit als "onze realiteit" ... tot we dit niet meer doen.

Ontwaken is dus beginnen te zien dat wat wij onze realiteit noemen niet echt is. "