14-04-09

ware meditatie boek

Beste !

 

in  het zopas verschenen boek "Ware Meditatie" van de eigentijdse spiritueel leraar Adyashanti, benadert hij de meditatie op een wat andere manier dan gewoonlijk het geval is :

De achterflap leest :

Wat zou er gebeuren als alles er van jou mag zijn zoals het is? Als je de behoefte aan controle opgeeft en in plaats daarvan alles wat zich voordoet op elk moment omarmt? In de veertien jaar dat hij zen bestudeerde merkte Adyashanti dat de zelfs meest doorgewinterde mediterenden de beoefening van meditatie gebruiken als een doel, in plaats van een middel tot een doel. Wat hij ten slotte besefte was dat je je alleen open kunt stellen voor de kunst van Ware meditatie, (het verblijven in je natuurlijke staat) wanneer je alle technieken en ook het idee van jezelf als mediterende laat varen.‘Het doet er niet toe of men pas met meditatie is begonnen of dat men al lang gemediteerd heeft. Wat er toe doet is de houding waarin we het proces van meditatie benaderen.

 

Dus geen controle, geen doel, geen techniek en geen streven naar een staat van verrukking ... immers,  wie heeft controle, een doel, een techniek een streven, een hoe ?  het ego-bewustzijn...

In een recente "geleide meditatie-oefening", die u kan downloaden op de website van Adyashanti, wordt een en ander wat genuanceerd.  Want : meditatie is niet zomaar wat zitten suffen !

Tijdens deze aanleiding om in een natuurlijke meditatieve staat van zijn te komen, nodigt Adya ons uit om "onze aandacht te verzamelen".   Op het eerste zicht lijkt dit in tegenspraak met zijn principes van "ware meditatie" ...  echter, het gaat hier niet over controle, of het bereiken van een doel.

Wat Adya voor ogen heeft is dus geen controle, maar eerder een natuurlijke manier om onze aandacht wat te focussen, zodat deze niet 101 kanten uitgaat.

Dit gebeurt door de ademhaling op te merken, gade te slaan.  En het gaat niet verder dan dat ... dus niet het willen veranderen van de ademhaling, het dieper willen maken of regelmatiger.  Simpelweg het observeren van de ademhaling zal er voor zorgen dat onze aandacht ietwat verzameld wordt.

Dit opmerken en gadeslaan zorgt voor een natuurlijke stilte, een natuurlijke staat van zijn, die niet beheerst wordt door de wil, een doel, een techniek etc... (kan je dit gadeslaan ooit fout doen ?)

Zou deze natuurlijke stilte ons niet dichter brengen bij de "Gateless Gate", waar de oude Zen-meesters het over hebben ?

De commentaren zijn gesloten.