28-04-09

de kracht van een oprechte vraag

Beste,

in het onderwijs van eigentijds spiritueel leraar Adyashanti is er veel aandacht voor het "meditatief zelf-onderzoek".   Dit is het stellen van een vraag die een zekere kracht heeft, die ons uit onze denk-wereld haalt en naar de kern brengt.

Een van de krachtigste vragen is :

"Als je naar binnen kijkt, kan je dan werkelijk iemand vinden, een "iemand"  die bewust is,  een iemand die kijkt, luistert, voelt ? "

Het is niet de bedoeling dat zo'n vraag met het denken beantwoord wordt, want het denken gaat onmiddellijk zeggen : "natuurlijk, IK ben bewust,  IK kijk,  IK luister ... "

Maar .... als er "iets" is dat bewust is van die IK die kijkt en luistert ... wat is dan dat "iets" wat bewust is ?   Als je naar binnen kijkt, kan je dit dan vinden ?  Kan dit "iets" zich eens laten zien en zichzelf eens voorstellen ? "  kan dit "iets" wat bewust is, eigenlijk wel gedefinieerd worden ?

Kunnen en durven wij zulke vragen stellen, als een experiment , als een wetenschapper die testen uitvoert en de resultaten ziet ?  Of praten we de antwoorden na die spirituele figuren ons voorhouden. 

Gaan we voor tweede-hands-antwoorden, die niet van onszelf zijn, of staan we eens een moment stil bij onze kern ?

Wie iets of iemand gevonden heeft, mag het me laten weten in een reactie ;-)

Nu,  is dit voor ons enkel een "manier om de dingen te bekijken" die niet, of nog niet is doorgedrongen tot ons wezen en tot ons dagelijks leven ?

Hoe komt het dat we deze waarheid kunnen zien, en enkele ogenblikken later gewoon verder doen vanuit een overtuiging dat er wel degelijk een iemand is die je leven leidt ?   We zijn nog zo erg vastgestrengeld in de droomwereld, we hebben daar nog zoveel te zoeken, nog zo veel te krijgen, nog zo veel ervaringen op te doen, etc ..

of zoals een oude leraar eens zei :

" Deze vraag diepgaand te onderzoeken,

 te zien wat waar is

en daar te blijven

in overgave.

Totdat ...

 

Het Leven ons leeft. "

De commentaren zijn gesloten.