02-11-09

"spiritueel correct"

Beste,

In een recente bijeenkomst met spiritueel leraar Adyashanti ging het even over "negatieve emoties" en een uitspraak van Adya was opvallend nuchter en down to earth.

Hij zei dat er in vele zogenaamde spirituele kringen en bewegingen een soort taboe heerst rond negatieve emoties zoals kwaadheid of jaloezie ... 

Je merkt dat de spirituele zoeker zich - in zijn streven naar spirituele groei - een ideaalbeeld heeft gevormd, waarbij het "not done" is om de negatieve emoties naar boven te laten komen of te kanaliseren. Is oprechtheid en integriteit op deze manier mogelijk ?

Zoals in de maatschappij een "politieke correctheid" heerst, zo is er in de spirituele middens vaak een "spirituele correctheid".

Is het toelaten van een negatieve emotie als kwaadheid niet een kans om te groeien ?  Om deze niet uit de weg te gaan, te verdringen, te ontkennen ...  Maar oprecht er naar te kijken en te zien vanwaar deze komt, wat het onderliggende patroon is ...

Adya vertelt over zijn vroegere patroon om steeds "nice guy" te zijn en het besef dat dit in feite onwaar was en een valse identiteit ...  waarbij negatieve emoties verdrongen worden door het "nice-guy-patroon" . Door meditatie en het proces van ontwaken kwam hij op een moment dat hij negatieve emoties moest toelaten.  Hij reed op de snelweg met de wagen en er kwam van alles naar boven.  In plaats van dit te ontkennen, liet hij dit allemaal toe en kon hij het patroon loslaten en verder groeien.

10-07-09

Zen-gevoel

Beste !

" van dat soort muziek wordt je helemaal ZEN " ...

" ik heb gisteren even een ZEN-moment gehad " ...

" doe deze welness en voel je helemaal ZEN "  ...

Het woord ZEN is wel erg geëvolueerd in zijn betekenis : momenteel heeft het vooral een connotatie met "zichzelf goed voelen" , "op zijn gemak zijn",  "in evenwicht zijn".  Je vindt het dagelijks in damesbladen en op tv. Er worden zelfs meubels en GSM's gemaakt met de naam "ZEN" er op.

Als men nu dat woord gebruikt, wordt niet verwezen naar de "beoefening van  Zen", zoals die ontstaan is uit het boeddhisme, vanuit het Chinese "Chan", wat overwaaide naar Korea en Japan, waar het de ganse cultuur ging beïnvloeden.

Wat een contrast !  In de Zen-kloosters werd en wordt op een rigoureuze manier urenlang gemediteerd en geleefd op een haast spartaanse manier.   Het ging er niet om dat we ons beter zouden voelen , maar over fundamentele vragen zoals "wat ben ik ?" , "wat is boeddha-natuur ?"

Leonard Cohen

Een foto van Leonard Cohen, die jarenlang Zen-monnik was en deelnam aan de beoefening op Mount Baldy.

.

.

.

De eigentijdse spiritueel leraar Adyashanti  heeft gedurende een 15-tal jaren Zen beoefend, op een nogal "yange" manier.   Hij ging ervoor, wilde  niets minder dan verlicht worden.  Jaren van intensieve oefening, meditatie, zelf-onderzoek.  Hij bouwde in zijn tuin zelfs een meditatie-hut. 

Wat zijn beoefening erg heeft geholpen, was het schrijven ... hij had een boek waarin hij een pertintente, voor hem belangrijke, spirituele vraag opschreef.  bv. "wat ben ik als ik mezelf niet identificeer met  gedachten en meningen ?" Dan ging hij in een kopje koffie drinken en schreef pas een zin op als hij zeker was dat die WAAR was.  En hij kon daar uren aan werken, tot er een tekst ontstaan was waarin hij illusies had ingezien en dichter bij zijn ware aard was gekomen.

04-05-09

Ware Meditatie

Beste !

Tijdens retraites van eigentijds spiritueel leraar Adyashanti zijn er ook periodes van stil zitten.  Om beter te begrijpen wat Adya verstaat onder echte meditatie, hieronder een tekst die uitgedeeld wordt tijdens retraites om deelnemers te helpen bij hun stil zijn. (overgenomen uit het recent-verschenen boek "Ware Meditatie" van Adyashanti.)

" Ware Meditatie heeft geen richting, doel of methode.  Alle methoden zijn gericht op het bereiken van een bepaalde geestestoestand.  Al die toestanden zijn beperkt, vergankelijk en geconditioneerd.  Fascinatie met geestestoestanden leidt slechts tot slavernij en afhankelijkheid.  Ware Meditatie is verblijven in oorspronkelijk bewustzijn.

Ware Meditatie verschijnt spontaan in het bewustzijn wanneer het gewaarzijn niet is gefixeerd op objecten van waarneming.  Wanneer je pas begint te mediteren, merk je dat het gewaarzijn altijd op een object is gericht : op gedachten, lichamelijke gewaarwordingen, emoties, herinneringen, geluiden, enzovoort.  Dat komt doordat de geest geconditioneerd is om zich te focussen op objecten en zich daar omheen samen te trekken.  Vervolgens interpreteert de geest hetgeen waarvan hij zich gewaar is (het object) dwangmatig, op een mechanische en verwrongen manier.  Hij gaat conclusies trekken en veronderstellingen doen in overeenstemming met hoe hij geconditioneerd is.

In Ware Meditatie worden alle objecten overgelaten aan hun natuurlijke functioneren.  Dit betekent dat er geen moeite gedaan zou moeten worden om enig object van gewaarzijn te manupileren of onderdrukken.   In Ware Meditatie ligt de nadruk op gewaarzijn : niet op het zich gewaar zijn van objecten, maar op het rusten in oorspronkelijk gewaarzijn zelf.  Oorspronkelijk gewaarzijn (bewustzijn) is de bron waarin alle objecten verschijnen en verdwijnen.  Terwijl je je zachtjes ontspant in gewaarzijn, in luisteren, zal het dwangmatige zich samentrekken van de geest rond objecten zich oplossen.  Stille aanwezigheid zal duidelijker in het bewustzijn komen als een verwelkoming om te rusten en te verblijven.  Een houding van open ontvankelijkheid, zonder enig doel of verwachting, zal de openbaring dat de aanwezigheid van kalmte en stilte jouw natuurlijke toestand is, mogelijk maken.

Kalmte en stilte zijn geen toestanden, en kunnen derhalve niet veroorzaakt of tot stand gebracht worden.  Kalmte is de niet-staat waarin elke staat verschijnt en verdwijnt.  Kalmte, stilte en gewaarzijn zijn geen toestanden en kunnen nooit in hun totaliteit als objecten worden waargenomen.  Stilte is zelf de eeuwige getuige zonder vorm of eigenschappen.  Naarmate je op een dieper niveau getuige bent, nemen alle objecten meer hun natuurlijke werking aan, en wordt gewaarzijn bevrijd van de dwangmatige samentrekking en identificaties van de geest, en keert terug naar zijn natuurlijke niet-staat van Aanwezigheid.

De simpele, maar diepzinnige vraag : "Wie ben ik ?" kan dan aan het licht brengen dat jouw zelf niet de eindeloze tirranie van de egopersoonlijkheid is, maar objectloze Vrijheid van Zijn. - Oorspronkelijk Bewustzijn, waarin alle toestanden en alle objecten komen en gaan als manifestaties van het Eeuwige Ongeboren Zel dat JIJ BENT.  "

Adyashanti

 

30-11-08

Nieuw Boek !

Beste !

Een nieuw, engelstalig boek van Adyashanti is uit ... voorlopig is het alleen verkrijgbaar op zijn website, maar binnen enkele maanden zal het ook beschikbaar zijn via amazon.com en de Amerikaanse uitgeverij "Soundstrue". (www.soundstrue.com)

The End of Your World  - Adyashanti

.
.
.
.
.
.
.

.
.

.

De ondertitel is " Uncensored straight talks on the nature of enlightenment"...

Het voornaamste onderwerp is: " stel ... we hebben een moment van ontwaken beleefd ... wat nu ...? voor velen volgt er dan  een  moeizame weg, vol hindernissen, onzekerheid en dwaling ...

In tegenstelling tot een aantal leraren uit de traditie, beschouwt Adyashanti de tijdelijke toestand van ontwaken toch wel als een vorm van ontwaken.   Hij heeft in de meer dan tien jaar dat hij onderwijst vele mensen ontmoet die een diepe ervaring van Eenheid hebben gehad, maar daarna terugvielen in ego-bewustzijn ... 

Het boek wil een steun en hulp zijn in deze periode van onzekerheid. Bij Adyashanti zelf was er 7 jaar tussen een eerste, zeer belangrijke realisatie of ontwaken (op zijn 25e) en de permanente, grote doorbraak (rond zijn 32e levensjaar). 

Het ontwaken dat onmiddellijk permanent is, waarbij men niet meer terug in het ego-bewustzijn kan terug-gelokt worden   "happens only once in a blue moon" ... is dus erg zeldzaam, volgens Adya.  (voorbeeld hiervan is bv.  Ramana)

Dit boek "The End of Your World" is ook verkrijgbaar in de vorm van Audio-CDs ... een learning-course, verkrijgbaar via www.soundstrue.com.

 

 

D

24-09-08

nog een recensie

Nog een recensie van het boek "Dansende Leegte" van de eigentijdse spirituele leraar Adyashanti :

Medium: Tijdschrift InZicht, mei 2008
Recensent: Danny Senesael 
 
" Adyashanti
werd geboren in Californië in 1962 en kreeg de naam Stephen Gray. Op zin negentiende begon hij zijn zentraining onder leiding van een leerling van Maezumi Roshi en een leerling van Suzuki Roshi. Hij beoefende gedurende vijftien jaar intens zenmeditatie, tot hij op basis van een aantal diepgaande ervaringen zijn ware aard realiseerde. Op uitnodiging van zijn leraar Arvis Justi begon hij daarna onderricht te geven.

Dit lijvige boek is een verzameling van Adya’s lessen, geselecteerd uit honderden dharmalezingen die hij tussen 1996 en 2002 gaf tijdens satsangs, weekendseminars en retraites. Er komen veel thema’s aan bod, waaronder ontwaken, satsang, openheid, onschuld stilte, bewustzijn en vrijheid. Volgens Adya is het doel van zijn onderricht ontwaken uit de droomstaat van afgescheidenheid om de werkelijkheid van het Ene te realiseren. Het gaat erom je bewust te worden van wat je werkelijk bent en dat dan zijn. Ontwaken is het einde van de zoeker, maar het begin van een leven vanuit je ware aard. In het hoofdstuk ‘Ontwaken’ licht hij op fraaie wijze de parabel toe die aangeeft dat het gemakkelijker is voor en kameel om door het oog van een naald te kruipen dan het voor een rijkaard is om in de hemel te komen. Er is maar één ding dat door het oog van de naald kan kruipen en dat is ruimte, je eigen niet-zijn.
Toen Adya een diepe bewustwording ervoer, ontdekte hij drie kenmerken: wijsheid, onschuld en liefde. Bewustwording ontsluit wijsheid, onschuld geeft je het gevoel dat het leven altijd weer nieuw is en de liefde die verschijnt is een liefde voor alles wat er is. Hij ontdekte dat het beter is om je niet op één ding te richten, maar alleen maar aanwezig te zijn, ofwel volledig ontvankelijk te worden. Zo zegt hij: ‘Deze staat van zijn heeft het kenmerk dat zij moeiteloos is. Een rustige geest die door concentratie is bereikt, wordt een doffe geest, niet een vrij geest.’ Adya waarschuwt dat een spirituele zoeker verslaafd kan raken aan spirituele roeservaringen en zo de waarheidsbevinding kan mislopen. De intellectuele component van deze verslaving is het geloof dat als je maar genoeg dergelijke ervaringen hebt, je je voortdurend fantastisch zult voelen. De spirituele roes wordt gevolgd door een spirituele depressie. Het komt erop aan niet meer te verlangen naar dergelijke ervaringen. Vrijheid heeft niets te maken met het laten voortduren van een bepaalde ervaring, omdat de aard van de ervaring bewegen is. Een ander gevaar is het stellen van eisen. Hierover zegt hij: ‘Er is een eenvoudig recept om gelukkig te zijn. Laat gewoon de eis die je aan dit moment stelt varen. Hou op met vrede na te jagen en hou op met liefde na te jagen, en je hart vult zich. De verlichtingservaring is dat er niets hoeft te veranderen.’
Het laatste hoofdstuk bevat een interview met Adya over zijn zoektocht. Deze nieuwe publicatie is direct en eerlijk, vrij van zenjargon, soms confronterend, soms uitnodigend, maar steeds verwijzend naar de essentie. Zijn benadering van bewustwording is niet zozeer gebaseerd op het ontwikkelen van spirituele oefeningen, maar eerder op het ontmantelen van de persoonlijkheid. 
     

03-08-08

be-grijpen

Beste,

Wat houdt de overgrote deel van de mensheid in zijn greep ?

Het antwoord zit al verborgen in de vraag ;-)    Inderdaad : "grijpen" is een onderliggende energie, een kracht die bij haast elke handeling van de mens.

Ons ego, onze denkende geest, heeft constant impulsen nodig, nieuwe ervaringen, speciale momenten die kunnen gekoesterd en vastgehouden worden.  Onze huidige wereld stimuleert het graaien, klauwen, pakken ...

Zelfs als wij ons richten naar iets wat dit ego-denken kan overstijgen, is het moeilijk om los te komen van het grijpen : want, dan komt "be-grijpen"  ...  we hebben een mooi inzicht, en dan gaan wij erover nadenken, om het helemaal te begrijpen ... terwijl elke gedachte het inzicht verder van ons weg duwt.

" Wat zijn wij,  als dit "grijpen" er niet is ...? "

Hier mee "zitten", het meditatief onderzoeken, kan bevrijdend zijn ... maar op voorwaarde dat je deze vraag niet opnieuw vastklampt, er geen antwoorden op formuleert, maar juist in de staat van "niet-grijpen" blijft en dit beleeft.

 

01-08-08

praktisch

Beste,

In een van de bijeenkomsten van Adyashanti heeft deze eigentijdse spirituele leraar het over de veelgestelde vraag  " Hoe ? ".

Bv.  iemand heeft een ervaring van eenheid gehad, maar deze mooie ervaring is niet gebleven.  De reactie en vraag : " Hoe kan ik deze toestand terug bereiken ? "  of  "Wat moet ik doen om in deze staat van zijn te blijven ?".

Adya ontmaskert op eenvoudige wijze deze vraag : "Wie of wat is het die deze ervaring opnieuw wil krijgen ?"  :  de denkende geest, het ego-denken, natuurlijk.

Daarna wordt toch een tip gegeven om in de praktijk iets te doen : in plaats van deze ervaring opnieuw te willen bereiken, de vraag anders stellen :  " what is it that UN-ENLIGHTENS me ? " .... m.a.w.  welke gedachten, welke verlangens, welke overtuigingen in mij houden me in de staat van afzondering, dualiteit en lijden ?"

Een voorbeeldje maakt dit misschien duidelijker :

Iemand heeft een broer in het buitenland en hij denkt dikwijls : " mijn leven zou veel leuker zijn, als mijn broer dichtbij woonde, zodat wij tijd samen zouden kunnen doorbrengen etc...."

Deze gedachte kan je vasthouden in de kooi van "hoe-mijn-leven-er-uit-zou-moeten-zien ",  tegenover  "wat-er-is ".   Deze gedachte maakt dat dit moment niet compleet is, niet helemaal goed.

Wat gebeurt er als je ziet hoe zulke gedachten je binden aan tijd : verleden, toekomst.   De denkende geest kan hierin altijd wel iets vinden wat niet perfect is of was ...(het is een van zijn favoriete bezigheden.)

Wanneer je dit kan inzien, en loslaten,  kom je weer wat dichter bij die eenheids-ervaring, die je kwijtgeraakte, en waar je denkende geest opnieuw achteraan holde...